پیوستگی مداوم جامعه و انسان
پیوستگی مداوم جامعه و انسان
۱۳۹۶-۱۰-۱۰
محمدکاظم جاوید، موسسه ماه شید خرد
اناگرام یا MBTI؟- بخش پنجم و پایانی
۱۳۹۶-۱۰-۱۳
علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد

علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد

 

یکی از مدیران نام آشنا در دنیای مدیریت به نام پیتر دراکر، توصیه ای به همۀ مدیران دارد: خودتان را عامل اثر بدانید. این بدین مفهوم است که اگر بخواهیم یک واقعه را بررسی کنیم و بر روی آن اثر بگذاریم، ابتدا بدون تحریف آن را ببینیم، آن‌ها را از فیلترهای روایی عبور ندهیم، عوامل مؤثر در آن واقعه را به خوبی تشخیص دهیم و در صورتیکه نیاز به ایجاد تغییر در واقعه است، راه حل‌هایی را با توجه به پیامدهای آن ارائه کنیم و در نهایت با قبول مسئولیت، به عنوان عامل مؤثر، اقدام قاطعانه و مصمم انجام دهیم.

 

اینکه در وقایع اخیر، عوامل اقتصادی نقش پر رنگی بازی می‌کنند هیچ شکی نیست، اما آیا هیچ عامل دیگری در این بر روی این وقایع تأثیر نداشته است؟

به نظر جالب است این اتفاقات را با توجه به مفهوم امید به زندگی مورد بررسی قرار دهیم: امید به زندگی عبارت است از تمایلی که به انتظار وقوع مثبت همراه است و یا به عبارت دیگر، ارزیابی مثبت فرد از آنچه بدان متمایل است و می‌خواهد به وقوع بپیوندد. در واقع امیدواری به زندگی به ما می‌گوید تا چه حد امکان این وجود دارد که آنچه را که دوست داریم، محقق شود.

 

طی تحقیقی که دکتر علیزادۀ اقدم در مورد میزان امید به آینده در بین دانشجویان انجام دادند، این نتیجه به دست آمد که بین امید به آینده و دینداری، سرمایۀ اجتماعی و سرمایۀ فرهنگی دانشجویان ارتباط مستقیمی‌وجود دارد. در واقع اگر سرمایۀ اجتماعی، عامل متشکل از روابط درون گروهی و بین گروهی باشد، پس می‌توان کیفیت این روابط را بر موضوع امید به آینده درک کرد.

شاید آنچه که امروز در این وقایع باید مورد نقد و بررسی قرار گیرد، سرمایه‌های اجتماعی ما ایرانیان است: به راستی رابطۀ طبقات مختلف جامعه با یکدیگر به چه ترتیب است؟ آیا می‌توان چنین برداشت کرد که روابط قومیتی نیز محل تأمل هستند؟

در تحقیقی دیگر که توسط دکتر گلابی، بر روی دانشجویان دانشگاه آزاد اردبیل صورت گرفت، به این نتیجه رسیده شد که وجود روحیۀ مشارکتی، بیشترین تأثیر را بر روی نشاط اجتماعی، و در پی آن مشارکت اجتماعی دارد. این در حالی است که نشاط اجتماعی از مؤلفه‌های رفاه اجتماعی است.

 

آیا رفاه اجتماعی در شرایط اقتصادی کنونی، صرفا ناشی از رفاه اقتصادی است؟ آیا هیچیک از عوامل ارتباطی و رضایت‌های غیر مادی، بر روی ارتقای سطح رفاه اجتماعی اثر ندارد؟

در تحقیقی دیگر که توسط دکتر عبدالحسین نبوی، عضو هیئت علمی‌دانشگاه چمران صورت گرفت، مشخص گردید بین احساس نشاط و متغیرهای عزت نفس، احساس محرومیت نسبی، شبکۀروابط اجتماعی، اعتماد اجتماعی و احساس ناامنی، رابطۀ معنادار وجود دارد.

 

شاید بتوان تحقیقات بومی‌فراوانی مبنی بر تأثیرات بین امید به آینده در هر فرد و نشاط و شادابی فردی، با عوامل اجتماعی طرح کرد، اما آنچه در رویدادهای کنونی مشهود است، می‌تواند انباشتگی عدم رضایت باشد.

 

محمدکاظم جاوید- مدرس اِناگرام

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

5 × دو =

//]]>